Sazerac Straight Rye 18 yo

Straight Rye

18 anos

Embotellado pola destilería

[que realmente é Buffalo Trace]

45% vol

Despois do bourbon atácolle agora ó de centeo (straight rye, que ten unha definición similar á do brbn só que o 51% ten que ser centeo). Este, de color ouro vello/ambarino, ten como o da semana pasada un primeiro golpe de vainilla e tamén un aire de herbas aromáticas, pero neste caso tira máis a aneto e semente de fiuncho, máis outras especias: cravo? logo xenxibre que se fai coa primeira voz para logo volver marchar. Logo albaricoque, logo pel de laranxa, logo carbón de brasa... e todo isto co retrouso da vainilla con manteiga.

A boca ten unha entrada dóce e pulida, pero vai medrando o agarre do carballo e facéndose picante. Cada grolo presenta unha faceta do nariz, para logo ir a un final de ebanistaría e especias.

Moi marcado pola madeira, pero tamén complexo, interesante. Bo whisk(e)y.

Buffalo Trace

Straight Bourbon

Kentucky

9 anos

Embotellado pola destilería

45% vol

Unha vez linlle a un paisano que os afeccionados ós whiskies escoceses temos sorprendentemente pouco interese polos americanos, sabendo que a maioría maduran en envases de bourbon. Para ir remediando, vou metendo na miña rutina algún de por alá, empezando por un straight bourbon (51% mínimo de millo, destilado como máximo a 80%, criado en barril novo).

O da crianza nova nótase xa no color, que é ouro vello cargado con só 9 anos (penso que non lles deixan botar colorante). Tamén no nariz, cun vainillazo xeitoso. Digo xeitoso porque é grande e porque non é desagradable. Tamén algún froito seco (coco, améndoa) e caramelo. Logo dun primeiro momento desta impresión adocicada e de madeira, vén un contrapunto herbal, con menta e néboda das castañas.

A boca ten viveza e véselle algo a xuventude (isto nótase sobre todo no tacto, igual que o carballo, pero este último non chega a ser astrinxente). Presenta os aromas do nariz, engadindo algo de froita amarela. Especialmente curioso o mentolado; segundo o Dr. Lumsden, de Glenmorangie, é unha nota provocada pola interacción oxidativa entre o envase e o destilado. En escoceses non aparece normalmente con esta forza ata que xa ten uns anos máis, e na miña experiencia é sinal de madurez. Parece que nos USA funciona distinto.