Penderyn

Single Malt

Gales

Embotellado pola destilería

46,00% vol

Levo unha chea de tempo sen colgar nada por aquí, así que hai que subsanalo. Teño unhas cantas notas que ir colgando, cousa que farei nas próximas semanas. Polo de agora, vou comezando con este single malt atípico. Atípico por varios motivos: producido en Gales (se ben hai precedente histórico e tamén se producen whiskies en Bretaña), acabado sistematicamente en envases de Madeira (enténdase, do viño da illa de onde o Joao Alberto Jardim, ademais de madeira material) despois de pasar por madeira de Bourbon e destilado nunha soa vez nun alambique de pote pero que ten unha columna tabicada con placas enriba, co que queda a medio camiño entre un pot-still "normal" e o sistema que empregan para o Armagnac (con todo, en Escocia tamén hai un chintófano similar, o Lomond still, pero é practicamente unha rareza).

Á vista amosa un color palla pouco intenso que denota curta idade (agradécese que non fixeran trucos con caramelo). O nariz é moi aromático e aberto, con moita froita, principalmente mazá e pel de pexego con notas de corazón de gominola e ribetes tropicais. Está presente tamén un matiz de piñeiro e cedro que recordo que tamén había no (tristemente desaparecido) Glenmorangie Madeira Wood Finish, polo que supoño que é atribuíble ó acabado. Por riba, ten un claro ton de disolventes e acetona e acompañan certas notas vexetais (talo de fiuncho, posiblemente). En conxunto, dá unha impresión que recorda algo a caña branca do país.

Na boca presenta notas similares, sobre todo as afroitadas e de gominola, nunha impresión lixeira pero en certa contradición cun corpo pouco denso mais cunha sensación táctil algo basta e no límite do metálico, que é o que permanece no acabado mentres se esvaece a froita. Recorda unha vez máis á augardente branca de bagazo (será cousa da xuventude?).

En suma, ten por unha banda complexidade e un carácter franco e pronunciado, sobre todo no nariz, e bastante complexidade ademais de resultar bastante individual, se ben, por outra, queda moito por pulir, particularmente no padal e no remate. O dito: é como o punto medio entre un single malt escocés e unha augardente galega.