Talisker 10 anos

Single Malt

Illas (Skye)

10 anos

Embotellado pola destilería (DIAGEO)

45,80% vol

33,75 €

Dourado intenso entrando no ambarino. No nariz, moi franco, destacan xa dous dos elementos que compoñen o carácter deste whisky: o malte e a turba, ambos intensos e complexos, con matices que se van intercalando e que deixan ver notas especiadas e mariñas. Unha vez que entra na boca, cóbrea completamente, con vigor e corpo. É un whisky moi dóce, pero esta dozura vese perfectamente equilibrada (aínda que ó mellor "equilibrada" non é o termo máis adecuado para unha sapidez así de marcada), despois dunha especie de pausa no padal na que un está á espera a ver o que pasa, por dous complementos: a xenerosa dose de turba e mais un ton picante (si, dixen "picante") que medran in crescendo ata estoupar en toda a cavidade bucal e na gorxa para despois irse esvaecendo entre notas iodadas (serán cousas da suxestión, pero un non pode evitar pensar nunha onda rompendo na Costa da Morte). Unha experiencia que un sempre queda con ganas de repetir, sobre todo en días de frío. Vese que é parente dos Islays, potente, turboso e costeiro pero sen tanta nota química/medicinal (isto non é un xuízo, é unha descrición). Imperativo coñecelo.

Connemara Peated Single Malt

Single Malt

Irlandés

Sen indicación de idade

Embotellado pola destilería

40% vol

24,25 €

Dourado bastante claro. No nariz, o protagonismo pricipal é o da turba, potente e contrastante co resto de whiskies irlandeses, acompañada de diversos matices: por unha parte está o compoñente floral, que se move entre a uz (un descriptor común e ecoculturalmente moi oportuno entre os whiskies europeos) e a violeta, e, por outra, está un elemento de disolvente e banana con bordes de vainilla, e todos estes van interactuando na copa. Ó padal é amplo, potente, cun carácter malteado, cremoso, amanteigado, que cobre e enche o toda a boca ó mesmo tempo que se solta unha bafarada de fume longa e persistente que marca o retronasal e deixa no medio unha certa nota de regalicia. En suma, é un estilo diametralmente oposto ó que pode ser un Speyside como o que comentei a semana pasada; neste caso estamos diante dun whiskey aberto, agreste, que case ameaza con repetir despois de bebelo. Con todo, o feito de que non se poida describir como elegante non quere dicir que sexa agresivo, xa que a súa cremosidade o fai amable dentro da súa potencia e tendo en conta a notable presenza da turba (se ben pode non ser do agrado de todo o mundo pola intensidade do fume).

Cragganmore 12 anos

Single malt
Speyside
12 anos
Embotellado pola destilería (DIAGEO)
40% vol.

32,70 €

Color ouro vello bastante cargado. A cápsula di "fragrante", e non conta mentira ningunha, porque o nariz destaca por iso, se ben non fai alarde de potencia. Complexo e plural, con notas de froita (particularmente pexego e albaricoque, con atisbos de cítricos) e matices florais (case rosa por momentos) e herbais. Na boca confírmase o nariz nun amplo desenvolvemento do pexego cos outros matices, pero estes últimos amplifícanse, particularmente o carácter cítrico (pel de laranxa fresca e confeitada), e engádense contrapuntos novos que teñen como trazos fundamentais un fondo de améndoa/coco/mazapán e unha moi subtil nota de fume que, unida á anterior, resolve en chocolate amargo no final (tamén hai que dicir que por momentos o carballo asoma máis do que persoalmente desexaría, pero non chega a deslucir). En liñas xerais é, como xa se dixo, un destilado complexo que, con todo, e como se ve especialmente no corpo, tira polo lado da elegancia e da subtilidade e non polo da forza, se ben isto non quere dicir que careza de firmeza. Mellor como aperitivo que na sobremesa (a madeira e o seu carácter tirando a magro fano parecer excesivamente amargo se se toma con algo minimamente dóce).

Presentación

Velaquí o primeiro post deste tinglado que, fundamentalmente, leva a declaración de intencións e pouco máis. Visto que o espazo blogueiro galego non tiña cuberta unha disciplina fundamental para o europeo civilizado como é a augardente que leva o nome de whisky ou whiskey, un servidor decídese a contribuir a solventar o problema montando unha bitácora na que o que pretendo é ir colgando notas de cata de whiskies que, por algún motivo ou por outro, me parezan dignos de comentario. Por certo, comprobarase que teño unha forte preferencia polos whiskies destilados en alambique de pote (pot-still), ben sexan single malt ou non (como os pure pot still irlandeses); en parte é por esnobismo (¿quen non ten un pouco?), pero ¿hai alguén que non pense que todo blend estaría mellor se lle tirasen o whisky de columna?

Non sei con que periodicidade poderei ir engadindo notas, porque son de natural nugallán e, ademais, para poder adquirir as mostras de cata, teño que dedicarme a actividades máis lucrativas (a tradución, concretamente), mais procurarei amplialo con frecuencia e, posiblemente, poñendo unha versión en castelán [nota: isto xa está en marcha en www.megustaelwhisky.blogspot.com]. Ah, e, ademais da opción de comentarios, poño no perfil o enderezo de correo-e, porque non só é cousa de soltar as propias barrenadas senón tamén de saber o que pensa outra xente ou axudar no que un poida (que non é moito).

En fin, sláinte maith.